ZIE Expositie

Ik vraag je niet te kijken, ik vraag je kijk, en zie;

deze vrouwen met blauwe plekken en eelt op hun ziel.

Trots op zichzelf, op wie ze zijn.

En dan hoop ik dat jij ziet,

wat anderen niet willen zien.

 

De meeste mensen identificeren zich eerder met ellende ver van mijn bed, dan van de naaste buren. Ver is veilig. Wat er bij de buren gebeurd, zijn onze zaken niet. Maar is dat zo? De opmerking hierboven snijd wat mij betreft volledig de problematiek aan waarmee we in Nederland op het gebied van Huiselijk Geweld te maken hebben. Omdat wij denken in een volledig geciviliseerd land te wonen geloven wij niet dat Huiselijk Geweld op (grote schaal) voorkomt. En zeker niet in de hogere sociale klasse, bij gestudeerde vrouwen met een goede baan. Helaas is niets minder waar en de cijfers zijn wat dat betreft dramatisch. Het is een maatschappelijk probleem, en de maatschappij, dat zijn wij. Om hier verandering in te brengen is er een verandering van de maatschappij nodig. En die verandering geld voor iedereen.
Met mijn foto’s hoop ik vrouwen in een gewelddadige situatie te kunnen laten inzien dat ook zij de kracht bezitten er uit te komen. Dat er hulp is, waar ze naar kunnen zoeken, waar ze om kunnen vragen en welke ze kunnen krijgen. Maar ook hoop ik dat zij die mijn foto’s bekijken hun omgeving anders gaan zien, want ook jij kunt in je omgeving iemand hebben die op dit moment in een gewelddadige situatie zit. Die moeder van dat vriendje, een collega, de buurvrouw, een zus. Als ik niet die helpende hand had gevonden stond ik niet waar ik nu sta.

Mijn droom is een stukje maatschappelijke bewustwording te bewerkstelligen. Omdat er nog veel te winnen valt op het gebied van het beeld van de vrouw in de maatschappij. Omdat het niet ok is je ogen te sluiten. Omdat je wél kunt ingrijpen als je merkt dat het bij de buren niet goed gaat. Dat blauwe plekken niet privé zijn. Dat het heel goed zou kunnen zijn dat die buurvrouw, collega, familielid of moeder van dat vriendje van je zoon of dochter juist heel graag geholpen wil worden maar niet weet hoe ze dat vragen moet. Of aan wie. Gewoon uit pure angst.

Wat zou het mooi zijn als we niet alleen een jaarlijkse week zonder geweld zouden hebben, maar een wereld zonder geweld. Hoop doet leven, en vele druppels koelen een gloeiende plaat ook af. Als je maar lief genoeg bent krijg je waar je recht op hebt. Ik weet nu dat dit niet waar is. Dat je er om vragen moet. Ik hoop vrouwen te kunnen inspireren voor zichzelf te kiezen en te vragen om hulp. Want die is er.

 

Lopende expositie;

9 oktober tot 23 oktober Kees Stipplein Veenendaal.

Aankomende exposities;

  • 23 oktober tot 13 november Plantsoenstraat Rhenen
  • 13 november tot 20 november Belcour/Emmalaan Zeist
  • 20 november tot 30 november Mariaplaats/Zadelstraat Utrecht
  • 30 november tot 11 december looproute Cityplaza Nieuwegein
  • 11 december t/m 18 december Zwolle

 
Eerder geweest:

  • 21 november t/m 4 december 2016 Domplein, Utrecht.
  • 4 t/m 11 november 2016 Eemplein Amersfoort,
  • 11 t/m 21 november 2016 Einde Slotlaan bij busstation Zeist,
  • 23 november t/m 4 december 2015, Mariaplaats, Utrecht
  • 24-11 2014 t/m 2-1-2015 Gemeentehuis Nieuwegein
  • 24-11 t/m 19-12 2014 Stadhuisbrug, Utrecht
  • 14 t/m 28 februari 2014, Waterloopplein, Stopera Amsterdam

 

Met hulp van de Blijfgroep heb ik vrouwen benaderd om op de foto te zetten. En in mijn studio ontstond het beeld eigenlijk vanzelf. Het zou zomaar elke willekeurige vrouw kunnen zijn, die je ziet op de foto. Een buurvrouw, collega, familielid, vriendin, ik zelf. Maar geen slachtoffer meer. Krachtige vrouwen die gekozen hebben voor het leven, en die zich ontworstelt hebben aan een leven vol angst, geweld en machteloosheid. En in elk verhaal van hen herken ik een stukje van mezelf.

 

Contact

Studio *
Uiterweg 279
1431 AH Aalsmeer
Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
06 27287704

KvK 34353414

BTW NL195407301B01
* alleen op afspraak.